Kolekcjoner wglądów
Kolekcja wglądów nie jest bazą „prawd o sobie”. To prywatny zbiór roboczych hipotez, które można poprawiać i usuwać.
Zachowaj hipotezę, nie wyrok
Tylko localStorage tej przeglądarki. Brak synchronizacji i kopii na serwerze. Nie zapisuj informacji o innych osobach.
Kiedy coś warto zachować
Nie każde skojarzenie musi trafiać do archiwum. Jeśli jedno zdanie pomaga Ci zrozumieć sytuację, zapisz je jako hipotezę, nie definicję własnej osobowości. Dodaj datę, temat i pytanie, z którym chcesz wrócić.
Wgląd nie zastępuje faktów
Dobrze jest przechowywać także informację, co przemawia przeciw pierwszej interpretacji. Dzięki temu zbiór nie staje się kolekcją potwierdzeń jednej historii. Wgląd może się okazać nietrafny i nadal być cennym etapem myślenia.
Prywatność i porządek
Kolekcja działa w pamięci tej przeglądarki i nie jest kontem internetowym. Urządzenie może usunąć lokalne dane; dlatego umożliwiamy eksport oraz całkowite usunięcie. Nie zapisuj danych osób trzecich, identyfikatorów ani informacji, których utrata mogłaby Ci zaszkodzić.
Jak to może wyglądać w codzienności?
Możesz zapisać hipotezę: „Po długich spotkaniach trudniej mi jasno podejmować decyzje”. Obok dopisz pytanie: „Czy to zmęczenie, czy temat spotkania?”. Po tygodniu sprawdzisz kilka sytuacji, zamiast przyjąć pierwszą interpretację. Jeśli wniosek był przesadzony, edytuj go w swoim rozumieniu lub usuń z kolekcji. System jest osobistym brudnopisem, nie kroniką nieomylnych rozpoznań.
Jedno pytanie, jeden krok
Pytanie
Który wniosek jest dla mnie dziś użyteczną hipotezą, a nie ostateczną prawdą?
Ćwiczenie
Zapisz jeden wgląd z datą i pytaniem do późniejszej weryfikacji.
Powrót
Wróć za siedem dni i zaktualizuj albo usuń wniosek, jeśli fakty mu przeczą.